Her Kore blogunun olmazsa olmazıdır bu yazı malum. Benim neyim eksik dedim. Ve eksiğimi buldum, ben daha önce kimbap yapmadım ki hacı hiç dedim. Daha önceden Kore'ye giden bir arkadaşımın getirdiği yosunlar köşeden bana göz kırpmaktaydı. Ben de sıvadım kolları. Dedim ne varmış ya bunu yapmakta. Türk yemeklerini yapamıyor olabilirim, Kore yemekleri ne güne duruyor. Yok anacım öyle lafta olmuyormuş işte. O yosuna bir türlü mukayyet olamadım ben. Yırtıldı, kaydı, saramadım gitti bir türlü. Sonunda da kimbapa benzemeyen bir yiyecek ortaya çıktı. Görünüşü iştah açmasa da lezzeti yerindeydi ama. :)


Tabi ki benim yaptığım birebir gerçek tarif değildir. Ama çok da uzaklaşamam tabi ki ana fikirden diye düşünüyorum. Evet hanımlar işte size kimbap tarifi!

Genelde malzemeler kişilerin zevklerine göre seçiliyor. Lakin temel malzemelerden su yosunu ve pilavı unutmayalım. Ben onun haricinde yumurta, salam, salatalık ve havuç ekledim. Şimdi bakıyorum da benimki biraz Türk usülü olmuş. Normalde pirincine susam ve susam yağı da konurmuş. Ama dedim nereden bulucam ben onu şimdi, boşver. 

Önce yumurtayı pişirdim bir güzel. Çırpılmış yumurtayı tavada dümdüz olacak şekilde pişiriyorsun. Ardından uzun ince şekilde yosuna sarılcak biçimde kesiyorsun. Aynı işlemi salatalık, havuç ve salama da yapıyorsun. Malzemeler ince uzun şekilde kesildikten sonra elimize yosunu alıyoruz. Aslında Koreliler kimbap sarmak için özel bir altlık kullanıyor. Ben kendi el becerimden (ya da beceriksizliğimden diyeyim) yararlandım. 

Yosunun üzerine pirincimizi yayıyoruz bir güzel tabaka şeklinde. Üzerine de malzemelerimizden birer dal koyup başlıyoruz sarma işlemine. İşte bu kısım benim için biraz işkenceye dönüştü. Normalde kimsede gözlemedim böylesine bir beceriksizlik. İleride kendimi geliştireceğimi düşünüyorum. 

Sarıldıktan sonra uzun rulo halini alan kimbapımızı bir lokmaya denk gelecek büyüklüklerde kesikliyoruz. Tabi adam gibi saramamışım, adam gibi kesmemi de kimse beklemez benden. Böyle kalın kalın ne idüğü belirsiz bir biçimde kestim. Aklımda aman kesilsin de bir şekilde, ben yiyicem nasıl olsa düşünceleri vardı. Ne görselliğe önem verdim, ne kültüre anacım. İşim bitince ağzıma attım 3-5 tane tadının diğer kimbaplardan hiç farkı yoktu onu da belirteyim. :D 
Lakin yosunları mundar etmişim gibi bir düşüncem de hala yok değil. İşte utandığım sonuç ^^

1 yorum Blogger 1 Facebook

 
Cadı Kazanı © 2013. All Rights Reserved.
Top